SCHRIJFSELS

FAUTIG GEDIGT

Ik schrijf soms heel graag
een fautig gedigt
met raar ritme en rijm

En dat dan ook liefst
rammelt en ronkt
dat knarrelt of bonkt
dat zeer doet in je oren

Dat niemand dan wil horen

Met fauten en missers
rottige sissers
krakkels en kreukels
torzels en teukels

Dat vind ik dus leuk
Het is snel gedaan
maar wat heb je eraan

Zo’n fautig gedigt

AYLA

Ayla is naar huis terug
naar haar mooie land
Ze moest en vond er echt niets aan
veel liever was ze niet gegaan

Maar iemand die belangrijk is
die heeft dat zo beslist
Zou hij echt niet snappen dan
dat een ander haar nu mist

Ze kan me niet eens bellen
ze heeft geen gsm
En chatten dat gaat ook niet meer
ze heeft geen msn

Ik vind het stom, ik vind het raar
Ayla hoort bij mij
Later ga ik naar haar land
dat willen we allebei

Want zij blijft op me wachten
en ik, ik wacht op haar
Zeker, zeker weten
al duurt het dertien jaar

FIETS

Laatst ging mijn fiets uit fietsen
Echt helemaal alleen
Ja, zonder mij erbovenop
Naar Zomaarergens heen

Hij fietste naar Owaaristan
En toen naar Gindervoor
Naar Nergensniet en Overal
Hij fietste almaar door

De band was lek, het stuur deed gek
Hij raakte aan de kook
Zodat hij voor een koele duik
Pardoes de sloot indook

Laatst ging mijn fiets uit fietsen
Hij fietste urenlang
Toen ik die ochtend wakker werd
Stond hij weer in de gang

SMOERKEL

Laatst vroeg men mij
Wanneer heb jij
Voor het laatst de smoerkel gezien
Nou... nog onlangs
Niet lang geleden
Misschien een dag of tien

Zij zwom hier zorgeloos in de poel
Vinde en spartelde zonder doel
Tentakels hopeloos in de war
Knerkels en weperds in haar schar
Zij zwoeste tomeloos: zwomp, zwomp, zwomp
Voelde zich heerser in de plomp

Zij wipwapte met haar roerig staartje
Zwom weg toen met een pittig vaartje
Daarna heb ik haar niet meer gezien
Ja... ik denk een dag of tien